درباره وبلاگ تقدیم به او که عاشقانه دوستش دارم:با هزار و یک ترفندشاخه گلی مصنوعی رادر میان گل های شاداب گلدانت پنهان کردمو بر دفتر خاطراتت نوشتمتو را دوست خواهم داشتتا زمانی که آخرین گل پژمرده شود...

دست به دامن خدا که میشوم ، چیزی آهسته درون من به صدا در می آید که نترس ! ز باختن تا ساختن دوباره فاصله ای نیست !

بغضهایم را ... به ابرها می دهم، و قلبم را از نام تو پر می کنم ... باران که ببارد، آواز قلبم شنیدنی است ...

عمر عقاب 70 سال است ولی عقاب به سن 40 سالگی که میرسه چنگال هاش بلند میشن و انعطاف قبل رو برا گرفتن شکار ندارن نوکش تیزو بلند و خمیده میشه و شهبالهای کهنسالش بر اثر پیری به سینش میچسبه و پرواز کردن رو براش دشوار میکنه اونوقته که عقاب بر سر دو راهی قرار میگیره بمیرد یا دوباره متولد شود ولی چگونه؟؟؟؟؟؟...

دست به دامن خدا که میشوم ،چیزی آهسته درون من به صدا در می آید که نترس !ز باختن تا ساختن دوباره فاصله ای نیست !

ﯾﻪ ﺭﻭﺯﺍﯾﯽ ﯾﻪ ﺷﺒﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﯾﻪ آﺩم ﺧﺎﺻﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ ﮔﻮﺷﯿﺘﻮ ﺑﺮ ﻣﯿﺪﺍﺭﯼ ﺷﻤﺎﺭﺷﻮ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﺍﻣﺎ ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﺱ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﯾﻬﻮ ﺑﺨﻮﺩﺕ ﻣﯿﺎﯼ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﯼ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﯼ خالي بي جواب ﺍﺷﮑﺎﺕ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺷﺪﻥ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﯿﮕﯽ ﺍﻭﻥ ﻫﻤﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺧﺮﺵ ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﺷﺪ ...؟ مادر " مرا ببخش درد بدنم ...

سلام به همه دوستانی که شاید منو از یاد نبرده باشن بازم میام به زودی دوباره میخوام بنویسم آرزومند آرزوهایتان میلاد